Πέμπτη, 07 Μαΐου 2020 17:18

Γιατί αυτό το ήθος με «εποίησε» φτωχή στην τσέπη, αλλά όχι στο πνεύμα.

Παλαντζάρω ανάμεσα στο αν θα ήταν καλό να βάλω κι εγώ το πλαίσιο «support art workers». Δεν εκπλήσσομαι, αλλά απογοητεύομαι από το κράτος για την κατηγορία του χομπίστα που μας τοποθετεί εμάς, τους εργάτες της τέχνης. Κάποιοι τα λένε καλύτερα από εμένα, όμως αγωνίστηκαν ήδη πολύ περισσότερο από εμένα, οπότε υποστηρίζω και ακολουθώ όλες τις διαμαρτυρίες που πέφτουν στην αντίληψή μου τόσο καιρό. Η δική μου διαμαρτυρία είναι πιο προσωπική, γιατί αν θέλεις να αλλάξεις τους άλλους πρέπει πρώτα να ξεκινήσεις από τον εαυτό σου. Η κατάλληλη στιγμή λοιπόν είναι τώρα!
Χρόνια τώρα, είτε άνεργη -αλλά όχι άεργη- είτε κακοπληρωμένη, έχω ακούσει άπειρες φορές σεξιστικά σχόλια και ένοιωσα πολύ άβολα με σεξιστικές και «κυριαρχικές» συμπεριφορές! Κατάφερα όμως να διατηρήσω την αξιοπρέπειά μου, αλλά και την ανεργία μου. Έχοντας κυριολεκτικά «πεθάνει στο σανίδι» για την τέχνη, έχοντας μπει μέχρι και στην εντατική από την εξάντληση του οργανισμού μου, εισέπραξα την πλήρη αδιαφορία ή μάλλον για να το διατυπώσω καλύτερα, ένα νευρώδες, φοβισμένο, υποτυπώδες ενδιαφέρον, ώστε να μη προχωρήσω σε καταγγελίες κατά «ανθρώπων» της τέχνης. Έφτασα στο σημείο να αναρωτιέμαι για το αν είμαι χρήσιμη πια ή ικανή να συνεχίζω να σπουδάζω και να πληρώνω για ένα ολοκληρωμένο πτυχίο. Ήρθα κοντά στον θάνατο και η αλληλεγγύη διασπάστηκε σε ανθρώπους ίσα με τα πέντε δάκτυλα του χεριού μου. Και όχι, δεν ήταν σε κάποιο ρόλο. Ήταν πραγματικό. Πάλεψα και πάλι να σηκωθώ… να αναρρώσω…

Δεν γουστάρω να επεκταθώ περισσότερο σε θέματα υγείας μου, αλλά θα επικεντρώσω την κουβέντα στη λύσσα και την αγάπη μου για τη τέχνη. Μετρώ πανεπιστημιακές σπουδές για το θέατρο 4 -5 χρόνια. Όχι γιατί δεν διάβαζα, αλλά γιατί ήθελα να αποφοιτήσω με μια πτυχιακή εργασία που χρειάστηκε ιδιαίτερη φροντίδα. Μετρώ σπουδές 2 και μισό χρόνια σε ιδιωτική σχολή για το μουσικό θέατρο που διακόπηκαν βίαια λόγω υγείας… Κατάφερα να ανακτήσω τις δυνάμεις μου και να μπορώ τώρα να μετράω 19 σεμινάρια τα οποία κάποια διήρκησαν και 6 μήνες, 3 μήνες, μία μέρα… δεν έχει σημασία! Αν τα βάλω όμως μαζί, φτιάχνεται μια σχολή ακόμη, με δικές μου επιλογές αυτή τη φορά ως προς τους δασκάλους. Έχω κάνει πολλές δουλειές. Μικρές δουλειές, μεγάλες δουλειές… Μετά από 10 χρόνια εμπειρίας, θεωρούμαι ακόμη «νέα» στο επάγγελμα, που συνεπάγεται τζάμπα δουλειά;! Δουλειά για την τιμή;! Δουλειά για την ανάγκη;! Έχω ακούσει πως είναι τιμή μου να δουλέψω δωρεάν με «ονόματα», ή για να το πω αλλιώς, πληροφορήθηκα μετά για το δωρεάν…

Δεν έχω διεκδικήσει τα δικαιώματά μου μαζικά με άλλους ηθοποιούς και καλλιτέχνες. Όχι άθελα μου, αλλά εν γνώσει μου. Γιατί; Γιατί έπρεπε να κάνω μια άλλη δουλειά, σερβιτόρα, στη λαϊκή, την ηθοποιό… σε εσκέιπ ρουμ; Είμαι μια από αυτούς που χαλάνε τη πιάτσα… ναι. Γιατί τα «ονόματα» πληρώνονται ακριβά! Γιατί εμείς, οι άλλοι, που δεν έχουμε «ονόματα» αλλά είμαστε αριθμοί και είμαστε χιλιάδες, δεν καταφέρνουμε να μας μένει φράγκο! Γιατί κάποιοι από μας δεν γεμίζουν θέατρα. Γιατί μπορούν να φέρουν μόνο τους συγγενείς και τους γονείς στο θέατρο… Αυτή η εργασία λοιπόν, κάπου κάπου χάνει τον σκοπό της. Δε γουστάρω να με μανατζάρω. Είμαι αυτό που είμαι όπως είμαι. Και έχω όνομα. Κι έχω φίλους. Και είναι πολλοί! Αλλά κι εκείνοι ίσως, να μην έχουν λεφτά να έρθουν να με δουν να παίζω. Φοβάμαι και ντρέπομαι από τη μία να διεκδικήσω κάτι, από τη στιγμή που έως τώρα δεν το έκανα. Γιατί αν πήγαινα σε κάποια διαμαρτυρία που συνέπιπτε με τις ώρες εργασίας μου σε κάποια άσχετη δουλειά, θα έχανα τη δουλειά μου κι έτσι δεν θα μπορούσα να παίζω στο θέατρο. Ουπς, να πώς γίνεται το επάγγελμα χόμπι! Όχι για μένα. Εγώ φέτος έπαιρνα κορτιζόνη και αντιβίωση για να μπορέσω να παίξω ερχόμενη από την προηγούμενη δουλειά. Με λίγα λόγια… Συμπάσχω. Είμαι κι εγώ ένας από τους χιλιάδες. Αλλά και πριν «πεινούσα» ή θα πεινούσα, εάν δεν είχα βοήθεια από τη μαμά μου, τον πατριό μου, τους παππούδες μου, την αδερφή μου, τον αδερφό μου και όλο μου το σόι. Και πάλι καλά!

Και φυσικά για τα μισά, φταίει το κράτος. Όταν όμως τα λουλούδια θα ανθίσουν περισσότερο, αν ξεφύγουμε από αυτή την κατάσταση, και όλοι γυρίσουμε πάλι στις παλιές μας συνήθειες, τότε εμείς, οι χιλιάδες, θα υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον; Θα σταματήσει να υπάρχει η υπερεκτίμηση και η θεοποίηση με οικονομικά κριτήρια; Αυτοί οι χιλιάδες θα σταματήσουν να πεινάνε; Θα έχουμε όλοι όνομα και όχι αριθμό; Θα σταματήσει «ο θάνατος σου, η ζωή μου»; Είμαι μία από αυτούς που χαλάνε την πιάτσα… που ζηλεύω τους αγρότες φίλους μου… που επικροτώ τους πολυμαθέστατους ανθρώπους… που δεν εκφράζω ένα πράγμα… και φυσικά, δεν είμαι ένα επάγγελμα μόνο. Ποια θα είναι η συνεργασία μας;… «Για παράδειγμα, σε αυτά που θα μπορούσαν και οι δύο ανταγωνιστικές οντότητες να κερδίσουν σημαντικά οφέλη από τη συνεργασία ή να υποστούν την αποτυχία αν το πράξουν, θεωρούν αδύνατο ή δαπανηρό να συντονίσουν τις δραστηριότητες τους για την επίτευξη της συνεργασίας.». Δεν μπορώ να μπω στη διαδικασία της ρουφιανιάς. Θα ήθελα ο κάθε ένας να μπορέσει να κάνει την αυτοεκτίμηση του για να μη δακτυλοδεικτώ. Ο λόγος που στα χρόνια όλης αυτής της ταλαιπωρίας δεν τα παράτησα, είναι οι υπέροχοι άνθρωποι που με εμπνέουν, που με βοηθάνε, που είναι αλληλέγγυοι. Καλλιτέχνες και μη.

Το επάγγελμα αυτό αν ποιεί ήθος, θε πρέπει να το σκεφτώ ξανά για το πώς να το χειριστώ.
Μιλώντας πάντα και αρχίζοντας από εμένα. Γιατί αυτό το ήθος με «εποίησε» φτωχή στην τσέπη, αλλά όχι στο πνεύμα. Ο πανικός μου μίλησε τέσσερα χρόνια πριν. Έγραψα για τον «Θάνατο Του Ηθοποιού». Το περίμενα…

Αγάπη, αλληλεγγύη και συναδελφοσύνη παιδιά… για να έρθουν τα καλύτερα.
Μακάρι να διεκδικήσουμε για μία ακόμη φορά τα αυτονόητα. Και όταν αυτό συμβεί, αν αυτό συμβεί, να δουλέψουμε και τη σχέση μέσα στην «οικογένειά» μας. Αγάπη παιδιά…

Via @Tzialla Christina

#supportartworkers #humansofkalamata

 

Πρόσφατες αναρτήσεις

Like us on Facebook

 

 Humansof Kalamata // Editorial

Δώσε φωνή στο πάθος σου !

Το Humans Of Kalamata αποτελεί μέρος των υπηρεσιών της εταιρίας 3Q
Στόχος είναι να αποτελέσει πραγματικά φωνή δημιουργικότητας και έμπνευσης, φωνή των όμορφων ιδεών και των ανθρώπων.
Το Humans of Kalamata είναι η φωνή σου! 

Περιμένουμε τα άρθρα σας στο   Humansofkalamata@gmail.com